H ποίηση είναι η νοσταλγία μας για κάτι ακαθόριστο που ζήσαμε μέσα σ' ένα όνειρο."κι εκείνος ο θλιμμένος άντρας, στο γειτονικό θάλαμο, ήθελε να πετάξει, έλεγε, και τρεφόταν μόνο με ψίχουλα."Για όλους όσους ζωγραφίζουν μια πόρτα στη φυλακή τους για να δραπετεύσουν, για όλους όσους ζωγραφίζουν με την παλέτα των ονείρων τους την πραγματικότητα. Για αυτούς που βρήκαν το απέραντο και το όμορφο σε μερικούς στίχους και λίγες νότες. Για τη μουσική και την ποίηση της ζωής. Για τη ζωή. Γι' αυτούς που το πρώτο αναγνωστικό τους ήταν τ' άστρα . Για τους αιώνιους αλχημιστές των λέξεων και των μελωδιών. Για όλους εμάς.
"Πήγα στο δάσος να ρουφήξω το μεδούλι της ζωής. N'αποδιώξω από πάνω μου ό,τι δεν είναι ζωή, ώστε όταν πεθάνω να μη συνειδητοποιήσω ότι δεν έζησα" D.THOREAU